zondag 17 januari 2010

Meneer Maus



Het boek, dat mij diep van binnen wist te raken...
Wat een verrassing was het, dat jij een boek ging maken...
Een boek, vol geluk, verdriet, een bundel vol emoties, met geen ander boek te vergelijken?
Hoe Maus zijn angst voor de wereld was, hoe jij hem wist te bereiken.
Alle tijd en energie die je erin stak, het leven aangenaam te maken voor jouw lieve schat?
Hoe je alles stap voor stap, voor Maus over hebt gehad.
De band die er tussen jullie is ontstaan, hoe jullie je samen overal door wisten te slaan?
Bijzonder, ja, heel bijzonder is hoe ik het heb ervaren??.
Een band waar menigeen jaloers op zal zijn, anders weet ik het niet te verklaren?

Een lach, een koude rilling, een schok, en een traan van verdriet?..
Nee, het leven van Maus was zo fijn nog niet??.
Al wachtend in het asiel, op iemand die van hem wilde houden, iemand die hem zijn gouden mandje wilde geven??.
Wachtend op nieuwe baasjes die hij zou gaan vertrouwen, deze keer voorgoed, voor heel zijn leven.
Weggedoken in een hoekje, bang voor alles om zich heen?
Totdat jullie voor zijn kennel verschenen, eindelijk een leven samen, nooit meer alleen.
Spelen, wat was spelen, zou dat leuk zijn, of is dat maar raar?
Maar samen speelden jullie, en speelden jullie een hele fijne tijd met elkaar.
Spelen is nu leuk, spelen maakt Maus blij, was het spel maar nooit voorbij?

Fiesten, meelopen naast de fiets, wat moest Maus er toch mee?
Later las ik over zijn fietsmand, en Maus was maar al tevree!!
Zag hem al voor me zitten, stoer kijkend naar alles om hen heen, zijn oren al wapperend in de wind..
Zo blij, en zo trots als hij was, zo blij als een klein kind.
Al zittend op zijn ware troon, kwaad wordend op de passanten..
Even blaffen naar ze, ja die Maus weet wel van wanten!

Zijn voedselallergie, de arme schat, wat hebben jullie je handen eraan vol gehad?
Gelukkig heeft hij nu goed voer, voer waar hij niet ziek van zal geraken?
Niks geen diaree meer, niks geen braken??.
Stress, een hoofdfactor in het hele boek, wat steeds terug kwam naar voren?.
Stress, waaraan Maus een hele hoop heeft verloren?.
Maar dankzij jullie weer terug kwam bij hem, door simpelweg van hem te houden, en dit alles met zoveel liefde, zorgzaamheid, geduld, en vertrouwen.

Dit is mijn visie, over dit boek, dat mij raakte tot in het diepst van mijn hart?
Emoties ik gutste ervan??.
Ik heb er zo van genoten, ik ben blij dat dit mocht en kan.
Marian, ik probeerde de juiste woorden te vinden, om het gedicht zo duidelijk te kunnen maken, geloof me in mijn brein was het wel even gezoek?
Maar voor een ieder die mijn ervaring heeft gelezen, voor jong en oud, een fantastisch boek!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten